W oczach Zachodu

Joseph Conrad, a właściwie Teodor Józef Konrad Nałęcz Korzeniowski (1857-1924) to bodaj najsłynniejszy w świecie polski pisarz. Tyle że to przecież pisarz angielski. W wieku 16 lat wyjechał z Polski. Najpierw trafił do Marsylii, został marynarzem, pływał do Indii, na Malaje, odwiedził zarówno afrykańskie Kongo jak i Australię. W roku 1894 porzucił morze i ostatecznie zajął się pisarstwem.
Napisał kilkanaście powieści i ... zrewolucjonizował literaturę. Łączył awanturnicze wątki z głęboką analizą psychologiczną, odkrywając w ludzkiej naturze głębokie pokłady mroku. "W oczach Zachodu" należy do jego najważniejszych utworów, przy czym jest to powieść na wskroś współczesna, polityczna, obnażająca w zasadzie stałe elementy "rosyjskiej duszy".
Opowieść Anglika, który zetknął się z grupą rosyjskich emigrantów i poznał zapiski Kiryła Razumowa (główna postać powieści) agenta -prowokatora wykazuje potworności rosyjaskiego nihilizmu, od zawsze istniejącego w tym kraju. Conrad mocno polemizuje tu z Dostojewskim, którego zresztą serdecznie nie cierpiał i w pewnym sensie próbuje Zachodowi ukazać bezmiar potworności rosyjskiej duszy. Jakże aktualne i dzisiaj!